Krzysztof Skiba – autor tekstów piosenek i tekstów satyrycznych, artysta rozrywkowy, telewizyjny showmen, felietonista, autor happeningów, wokalista rockowy. Skiba urodził się 7 lipca 1964 roku w Gdańsku. Maturę zdał w znanym w Trójmieście I LO w Gdańsku. Skiba jest absolwentem kulturoznawstwa na Wydziale Teorii Literatury Teatru i Filmu Uniwersytetu Łódzkiego (specjalność teatrologia, magisterium w roku 1989 na temat happeningów Pomarańczowej Alternatywy). Po zakończeniu studiów wrócił do Gdańska.

Początki kariery

Karierę estradową zaczął dość wcześnie. Jako 10 latek brał udział w pokazach mody szkolnej na Jarmarku Dominikańskim gdzie występował przez trzy sezony jako model (!). W wieku 14 lat założył swój pierwszy kabaret Tapeta. W wieku 16 lat zakłada wraz z kolegami z I LO w Gdańsku własne pismo o nazwie Gilotyna. Tu publikuje pierwsze teksty satyryczne i felietony. Będąc na studiach w Łodzi pod koniec lat 80-tych organizował happeningi Pomarańczowej Alternatywy ruchu, który swoimi akcjami ulicznymi ośmieszał i przedrzeźniał właze. Skiba był liderem łódzkiej Pomarańczowej Alternatywy zwanej Galeria Działań Maniakalnych. Na podstawie jego akcji happeningowych Józef Robakowski (znany artysta nurtu video art) oraz Maciej Drygas (czołowy polski dokumentalista) nakręcili film pt. „Zabawy Polaków” pokazywany w galeriach na całym świecie (w tym w USA i Kanadzie). W 2008 roku działania happeningowe Skiby stały się zadaniem maturalnym na teście egzaminacyjnym z Wiedzy O Społeczeństwie. Test maturalny z tego przedmiotu pisało 230 tysięcy osób.
W czasie studiów był aktywnym uczestnikiem działań Teatru Studenckiego „Pstrąg-Grupa 80”, z którym występował w całej Polsce, a także na festiwalach teatralnych we Włoszech i Francji. W latach 80-tych Skiba był kilkanaście razy zatrzymywany i aresztowany przez Służbę Bezpieczeństwa (o jego zatrzymaniu na festiwalu rockowym w Jarocinie można przeczytać w książce „Jarocin w obiektywie bezpieki” wyd. IPN 2004). W 1985 roku przesiedział trzy miesiące w areszcie za rozrzucanie antykomunistycznych ulotek, a SB usiłowała usunąć go ze studiów (o tych wydarzeniach mówi m.in. nakręcony w marcu 2009 roku przez Marcina Więcława dla Discovery Channel i TVN Historia dwuodcinkowy film poświecony Skibie pt. „Byłem figurantem SB”).

Kariera zawodowa muzyczna i estradowa

Znany jest także jako współzałożyciel, autor tekstów i frontmen powstałego w marcu 1988 roku zespołu rockowego „Big Cyc”. Początkowo Big Cyc miał być tylko jednorazowym wygłupem studenckim. Zespół szybko jednak zdobył popularność swymi bezkompromisowymi i ironicznymi tekstami stając się po latach jednym z najbardziej popularnych zespołów rockowych w Polsce. Wspólnie z zespołem ( w którym obok Skiby od 21 lat grają Dżej Dżej – Jacek Jędrzejak, - główny wokal, bas, Dżery – Jarosław Lis - bębny, Piękny Roman- Roman Lechowicz – gitary, oraz od 1999 roku – Gadak – Piotr Staidel – klawisze) Skiba nagrał 15 płyt, które sprzedały się w nakładzie ponad 2 mln egz. Zespół Big Cyc ma na swoim koncie liczne Złote i Platynowe Płyty, ponad 5 tys. zagranych koncertów, 30 teledysków (kilka z nich reżyserował Skiba) jak również udział w kilkunastu muzycznych widowiskach telewizyjnych. Skiba wraz z Big Cycem jest laureatem kilku nagród muzycznych m.in. tytułów „Przebój Roku” (Berlin Zachodni), Zespół Roku” (Big Cyc), a także sam Skiba jako „Autor Tekstów Roku” w 1991 w plebiscycie pisma Rock and Roll oraz nagrody stacji radiowych Play Box w 1997 roku za przebój roku „Makumba”.
Najsłynniejsze pyty zespołu to „Z partyjnym pozdrowieniem” (1990), „Nie wierzcie elektrykom” (1991), „Wojna plemników” (1994) „Z gitarą wśród zwierząt” (1996) „Świat według Kiepskich” (2000), „Zmień z nami płeć” (2002), „Bombowe hity czyli The Best Of 1988 – 2004” (2004) czy „Moherowe berety” (2005). Skiba ma na koncie także dwie płyty solowe, które nagrał z muzykami i wokalistami spoza Big Cyca. Tytuły solowych płyt Skiby to: „Wąchole” (1998) i „Skiba dla dorosłych” (2003).
Jest członkiem kilku stowarzyszeń twórczych w tym Związku Autorów i Kompozytorów - ZAIKS gdzie ma zarejestrowanych ponad 150 piosenek swojego autorstwa. Najsłynniejsze przeboje to „Berlin Zachodni”, „Jak słodko zostać świrem”, Makumba” „Guma”, „Świat według kiepskich”, „Kumple Janosika”, „Moherowe berety” czy „Każdy coś ma”.
Wspólnie z Big Cycem wielokrotnie koncertował na wszystkich ważnych festiwalach i imprezach muzycznych w Polsce (Festiwal Muzyków Rockowych Jarocin, Festiwal Rockowy Węgorzewo, Festiwal Rockowy Odjazdy, Festiwal Breakout, a także festiwale pop takie jak Opole, Sopot Festiwal czy Top Trendy jak również udział w słynnych trasach Inwazja Mocy RMF i Brzmienie EB w latach 90-tych). Big Cyc koncertował także za granicą m.in. w Niemczech, Austrii, Finlandii, Szwajcarii, Anglii, Szkocji, Belgii, Holandii, Słowacji, USA i Kanadzie. W Niemczech ukazała się nawet w 1993 roku płyta Big Cyca „Frankenstein Children” z tłumaczeniami tekstów po angielsku i niemiecku.

Kariera telewizyjna

Skiba jest autorem scenariuszy licznych programów telewizyjnych jak również prowadzącym rozliczne telewizyjne show. W latach 1992-1999 współprowadził (razem z Pawłem Konnakiem) program rozrywkowy „Lalamido” w TVP 2, za co w 1993 roku otrzymał Grand Prix dla muzycznych programów telewizyjnych na Festiwalu Piosenki w Sopocie. Do dziś program ten (który w swoim czasie był pionierski i nowatorski) wielu uważa za kultowy. W 2000 roku wspólnie z Marcinem Wolskim, Michałem Ogórkiem, Stefanem Friedmanem, Marią Czubaszek i Dorotą Stalińską występował w publicystycznym programie „Siedem na Siedem” w telewizji RTL 7. W 2002 prezentował w TVP 2 wspólnie z Pawłem Konnakiem autorski program satyryczny „Wakacyjna akademia Konja i Skiby”. W 2003 roku prowadził w telewizji Polsat program rozrywkowy na licencji brytyjskiej (oparty na żartach z ukrytą kamerą) pt. „Uwaga! Hotel”. W tym samym roku prowadził wspólnie z Cezarym Pazurą program rozrywkowy „Pazury Skiby” w telewizji Polsat. W 2006 roku zrealizował dla TVP 2 dwa programy rozrywkowe z udziałem znanych gwiazd polskiej estrady pt. „I ty zostaniesz czterdziestolatkiem”. Wspólnie z Tomaszem Raczkiem i Jackiem Kaczyńskim był też prowadzącym program rozrywkowy „Oko na miasto” (Polsat 2006). W 2007 roku wspólnie z podróżniczką Beatą Pawlikowską prowadził program „Podróże z żartem” w TVP 2. Program ten przejęty po Marcinie Prokopie i Dorocie Wellmann zyskał dużą sympatię widzów, gdy gospodarzami byli Pawlikowska i Skiba, a niektóre z nagrywanych odcinków osiągały zawrotną oglądalność. Przez ponad dwa lata 2007-2009 prowadził nadawany dwa razy w miesiącu program muzyczny Mini Szansa (reżyseria Elżbieta Skrętkowska), w którym przeboje znanych wykonawców śpiewają zdolne dzieci w wieku przedszkolnym. Ma na koncie także współprace z mniejszymi stacjami jak np. Tele 5 dla której realizował kabaretowy program „Skibomagiel”. We wrześniu 2009 w TVP Info wystartował nowy program pt „Chwyty codzienne” w którym Krzysztof Skiba i Maciej Kraszewski komentują zabawnie wydarzenia minionego tygodnia.
W telewizji prowadził lub współprowadził liczne imprezy muzyczne takie jak Festiwal Piosenki w Opolu (koncert premier 2006 wspólnie z Tomaszem Kammelem, koncert Super Duety z Robertem Janowskim w 2009 roku), koncerty Szansy na Sukces (koncert „Raz na ludowo” 2003 TVP 2), koncert „Sylwester w Dwójce” (TVP 2002 z Pawłem Konnakiem) oraz wspólnie z Grażyną Torbicką, Beatą Sadowską i Anią Popek największy w Polsce koncert sylwestrowy dla TVP 2 w 2007 roku we Wrocławiu. W 2006 roku wspólnie z Bogusławem Kaczyńskim poprowadził dla TVP 2 koncert „Arie ze śmiechem”. Pięciokrotnie poprowadził dla telewizji w latach 2001-2006 gale Festiwalu Teledysków Yach Film (w duetach z Bogusławem Kaczyńskim, Moniką Richardson, Cezarym Pazurą, Michałem Milowiczem, Iwoną Guzowską).
W 2006 roku tygodnik „Polityka” (nr 16 z 22 kwietnia) zaliczył Skibę do pierwszej dziesiątki najlepszych showmenów telewizyjnych w kraju. Skiba w rankingu „Polityki” wyprzedził m.in. Kubę Wojewódzkiego, Krzysztofa Ibisza, i Piotra Gąsowskiego.
Skiba jest częstym gościem programów typu talk show. Udzielał wywiadów w programach takich jak „Wieczór z wampirem” Wojtka Jagielskiego, „Ibisekcji” Krzysztofa Ibisza, „Rozmowy w toku” Ewy Drzazgi, „Na każdy temat” Mariusza Szczygła, „Mieście kobiet” Małgorzaty Rogalskiej, a także programach Szymona Majewskiego, Kuby Wojewódzkiego, Wojciecha Cejrowskiego, Michała Figurskiego i wielu innych.

Kariera filmowa

Występował też w rolach epizodycznych w filmach komediowych: „Co dzień bliżej nieba” (jako uczeń na lekcji geografii) 1983, „Republika Ostrowska” 1985 (jako uczeń), „O dwóch takich, co nic nie ukradli” (jako sierżant Stanik) 1999, „Świat według Kiepskich” 1999-2007 (Skiba zagrał zabawne epizody w pięciu odcinkach - trzy razy jako dziennikarz, jako prowadzący program TV i jako showmen), „Król przedmieścia” (w roli menadżera Andrew Żołądzia) 2002, „Segment’76” (jako milicjant) 2002, „Szpital na perypetiach” (jako Marian G. „Bagażnik”) 2002.

Kariera teatralna i kabaretowa

W marcu i kwietniu 2009 grał gościnnie w Teatrze Buffo (m.in. z Nataszą Urbańską) w spektaklu „Karuzela marzeń” w reżyserii Janusza Józefowicza. Oprócz stałych występów z grupą Big Cyc Krzysztof Skiba prowadzi także swój kabaret, w którym wspólnie z innymi artystami parodiuje znane gwiazdy światowych estrad. Kabaretowe popisy Skiby prezentowano wielokrotnie w telewizji w programach takich jak: „Sylwester z Dwójką”, „Kabaretowa Liga Dwójki”, „Kraj się śmieje”, „Fabryka śmiechu”. Jako gość specjalny kabaretu Ani Mru Mru Krzysztof Skiba wygrał edycje programu „Kabaretowa Liga Dwójki” w 2005 roku.

Kariera publicystyczna i literacka

Skiba zajmuje się również publicystyką. Swoje teksty zamieszczał początkowo w pismach drugiego obiegu o charakterze anarchistycznym (Gilotyna, Homek, A Cappella). Pisywał felietony i opowiadania do kultowego w latach 80-tych kwartalnika literackiego „brulion” (w piśmie tym debiutował m.in. Marcin Świetlicki). Od 1989 po zniesieniu cenzury publikował felietony w Gazecie Wyborczej. W 1989-1990 w wydaniu ogólnokrajowym w rubryce satyrycznej „13 kolumna” (wspólnie z Stanisławem Tymem i Michałem Ogórkiem), a w latach 1990 - 2001 w trójmiejskim dodatku do „Gazety Wyborczej” w autorskiej rubryce felietonowej „Z deszczu pod rynnę” (była to najdłużej, bo 11 lat utrzymująca się stała rubryka felietonowa Skiby). Publikował też w gazetach takich jak Dziennik Bałtycki (stała rubryka felietonowa „Ława na kawę”) oraz w nieistniejących już pismach Tygodnik Gdański, Tygodnik Literacki, Krakowski Kpiarz czy młodzieżowe pismo „Luz” (gdzie wspólnie z Pawłem Konnakiem redagował rubrykę satyryczną). Pojedyncze teksty zamawiały u niego takie pisma jak tygodnik „Przekrój” czy krakowski Tygodnik Powszechny gdzie w 1990 roku ukazał się jego felieton o słynnym święcie 22 lipca. W 2001 roku Skiba zaszokował wielu swoich dawnych kolegów gdyż za czasów prawicowych rządów AWS przez cztery miesiące ukazywały się jego felietony w kulturalnym dodatku do „Trybuny” wraz z rysunkami Andrzeja Czeczota.
Sporo tekstów zamieszczał w popularnych miesięcznikach dla mężczyzn takich jak „CKM” czy słynne pismo polityczno pornograficzne amerykańskiego skandalisty - L. Flynta - „Hustler” gdzie przez kilka lat miał swoje stałe rubryki felietonowe. Kilkakrotnie pisał też artykuły na zamówienie do Playboya. Od 2005 roku publikuje felietony w miesięczniku studenckim „dlaczego” gdzie ma swoją stałą rubrykę zabawnych porad, a od 2006 cykl jego osobistych felietonów „Skibą w łeb” w dziale polecanych blogów „Extra’ ” zamieszcza portal Wirtualna Polska. Skiba miał też stałe felietony radiowe w Jedynce (audycja Cztery Pory Roku) i radiu Wawa (cykl „Obserwator’), oraz programie TV „Kawa czy herbata” (2006-2007). Wybór tekstów z jego książki „Opowiadania podwodne” emitowało w czerwcu i lipcu 2009 Antyradio.
Od 2002 jest stałym felietonistą tygodnika społeczno politycznego „Wprost”. Właśnie z pisania do „Wprost” Skiba jest najbardziej znany jako felietonista. Sporadycznie zamieszcza we Wprost szersze publikacje przeważnie o charakterze kulturalno-obyczajowym. Drukowany we Wprost cykl felietonów „Skibą w mur” doczekał się publikacji książkowej w 2005 przez wydawnictwo „Zysk i s-ka”. W czerwcu 2009 roku nakładem wydawnictwa „Zysk i s-ka” ukazał się zbiór opowiadań Skiby pt. „Opowiadania podwodne”.

Dubbing i aktywność radiowa

Krzysztof Skiba dubbingował postać Pumpernikla w komedii niemiecko-amerykańskiej „Siedmiu krasnoludków – las to za mało”. Film produkcji Universal Pictures wszedł na polskie ekrany w 2007. W tym samym roku w kultowej grze komputerowej Fallout 3 użyczył swego głosu postaci Three Doga zbuntowanego didżeja stacji radiowej, który kieruje walką na terenach post apokaliptycznego imperium Pustkowi. W 2006 roku jego felietony radiowe nadawał Pierwszy Program Polskiego Radia w popularnej audycji „Cztery Pory Roku”. W 2007 roku Skiba prezentował swe satyryczne felietony w radiu Wawa w ramach cyklu „Obserwator”.

Happeningi, skandale

1 czerwca 1988 roku Skiba wraz z Dorotą Wysocką i Tomaszem Gadułą wdrapał się w żółtych kalesonach na dach kiosku „Ruch” przy Domu Handlowym „Magda” urządzając Niezależne Obchody Dnia Dziecka pod hasłem „Światu pokój – dzieciom mieszkania”. Happening zakończył się interwencją dwóch kompanii ZOMO w kierunku których Skiba i jego przyjaciele rzucali cukierki „krówki”. Wszystkich uczestników happeningu zatrzymano na 48 godzin w areszcie i wymierzono wysokie kolegia. 7 listopada 1988 roku w Łodzi Skiba i kilkanaście innych osób z Galerii Działań Maniakalnych biegało po ulicy Piotrkowskiej z tabliczkami z napisem „Galopująca inflacja”. Wszystkich uczestników happeningu zatrzymało MO i SB. Zatrzymani zostali pobici na komisariacie Łódź Śródmieście. Sześciu osobom w tym Krzysztofowi Skibie wymierzono wysokie kolegia. W maju 1989 roku podczas występu plenerowego grupy Big Cyc przy klubie 77 Skiba został porwany sprzed klubu przez funkcjonariuszy SB i zawieziony na komisariat. W 1990 roku podczas Festiwalu w Opolu w trakcie koncertu Rock Opole Krzysztof Skiba podczas występu zespołu Big Cyc wbiegł z transparentem „Polska” goniąc osobnika z napisem „Europa”. W kwietniu 1998 roku w Warszawie przed Ministerstwem Finansów wspólnie z Januszem Korwinem Mikke zjadł formularze zeznań podatkowych protestując w ten sposób przeciwko wysokim podatkom. W 1999 roku w Katowicach podczas imprezy Muzycznej Play Box Skiba pokazał goły tyłek i zadedykował go ówczesnemu premierowi Jerzemu Buzkowi, który był obecny na widowni. Po tym wydarzeniu rząd Jerzego Buzka upadł i nie podniósł się do dzisiaj.

Ciekawostki

Felietony Skiby są tłumaczone na język francuski w ramach ćwiczeń Szkoły Tłumaczy działającej przy paryskiej Sorbonie.W bibliotece słynnego Instytutu Literackiego w Paryżu znajdują się podziemne pisma satyryczne redagowane przez Skibę. Krzysztof Skiba odwiedził Instytut w 1989 roku i spotkał się z Jerzym Giedroyciem, który zamówił u niego książkę o Pomarańczowej Alternatywie.

Bibliografia

O Skibie można przeczytać m.in.
1)Wiesław Godzic „Telewizja jako kultura” Wydawnictwo Rabid Kraków 2000.
2) Krzysztof Lesiakowski, Paweł Perzyna, Tomasz Taborek „Jarocin w obiektywie bezpieki” Wydawnictwo Instytutu Pamięci Narodowej. Łódź 2004.
3) Praca zbiorowa. „Świadkowie stanu wojennego” Biblioteka Gazety Wyborczej. Gdańsk- Gdynia 2006.
4) Waldemar Fydrych „Żywoty mężów pomarańczowych” Wydawnictwo Pomarańczowa Alternatywa 2005.
5) „Pomarańczowa Alternatywa” (album) Wydawnictwo Narodowego Centrum Kultury i Państwowy Instytut Książki. Warszawa 2008
6) Leszek Gnoiński i Jan Skaradziński Encyklopedia Polskiego Rocka. Wydawnictwo In Rock Konin 1996.
7) Barbara Klimiuk „Felietonistyka Krzysztofa Skiby w tygodniku Wprost”. Praca magisterska obroniona na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w 2007 roku.
8) Ewelina Ostojak „Aluzja i gry językowe w tytułach felietonów Krzysztofa Skiby”. Praca magisterska obroniona w Zakładzie Współczesnego Języka Polskiego i Onomastyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 2007.
-->